וַֽיִּכְתְּבֵ֡ם שְֽׁמַֽעְיָה֩ בֶן־נְתַנְאֵ֨ל הַסּוֹפֵ֜ר מִן־הַלֵּוִ֗י לִפְנֵ֨י הַמֶּ֤לֶךְ וְהַשָּׂרִים֙ וְצָד֣וֹק הַכֹּהֵ֗ן וַאֲחִימֶ֙לֶךְ֙ בֶּן־אֶבְיָתָ֔ר וְרָאשֵׁי֙ הָֽאָב֔וֹת לַכֹּהֲנִ֖ים וְלַלְוִיִּ֑ם בֵּֽית־אָ֣ב אֶחָ֗ד אָחֻז֙ לְאֶלְעָזָ֔ר וְאָחֻ֥ז ׀ אָחֻ֖ז לְאִיתָמָֽר׃ (פ)
און שמַעיָה דער זון פֿון נתַנאֵלן, דער שרײַבער, פֿון לֵוִי, האָט זײ פֿאַרשריבן פֿאַר דעם מלך, און די האַרן, און צָדוֹק דעם כּהן, און אַחימֶלֶך דעם זון פֿון אֶבֿיָתָרן, און די הױפּטן פֿון די פֿאָטערהײַזער פֿון די כּהנים און פֿון די לוִיִים: אײן פֿאָטערהױז גענומען פֿון אֶלעָזָר, און אײנס גענומען פֿון יתָמָר.
Rashi
And Shemaiah... wrote them to be a reminder for them who was first, who second, and so all of them.